มาต่อกันดีกว่า ... คราวนี้เป็นไฮไลท์เลย มันคือ
ซีดี(ส์)
นั่นเอง...
ถ้าจะเท้าความกันยาวๆไปถึงวัยเด็กแล้วล่ะก็ คงยาวแน่ๆล่ะ ก็ไม่ต้องเท้ากันดีกว่า
เริ่มกันจากตรงนี้เลยแล้วกัน .... อดีตก็คืออีดูด ช่างมันไปดีกว่าเน้อะ ...
โอวเค .... มาฟัง ซัม ลอจิก บีไฮนด์ โด้ส ซีดีส์ กันดีกว่า
มันเริ่มมาจาก ... สมัยมาฮ่องกงใหม่ๆบ้านเมืองเจริ้ญเจริญ ถึงกับคิดว่า
เมืองไรวะ ไม่มีเทปขาย!!!
แล้วไอ่คนติดเทป เป็นบ้าเป็นหลัง จะทำไรกินวะเนี่ย
มันก็ลามไปถึงเรื่องราวของไอพอดที่กล่าวมาก่อนหน้านี้ แต่ทว่า ... ไอพอดเนี่ย มันก็ต้องกินเพลงเป็นอาหารใช่มะ ครั้นจะโหลดเอาอย่างเดียวก็คงไม่ได้ เพราะไม่ชอบสนับสนุนเทปผีซีดีเถื่อนซะด้วย... (เฉพาะซีดีเพลงนะ แหะ)
ก็เลยต้องหาแหล่งอาหารให้ลูกรัก เมียเลิฟ บริโภคกันเป็นระยะ ระยะ...
ซีดีที่ฮ่องกงแพงกว่าเมืองไทยมาก ราวๆแผ่นละห้าร้อยกว่าบาทเป็นอย่างต่ำ ...เพราะฉะนั้นถ้าไม่ใช่วงที่ชอบและอยากฟังตอนนั้นจริงๆ จะไม่ซื้อเด็ดขาด จะกลับไปซื้อที่กรุงเทพ เพราะ ร้านประจำ ขายให้แผ่นละ สามร้อยสามสิบบาท เท่านั้น สำหรับเพลงสากล ... ซึ่งส่วนใหญ่ก็ฟังแต่เพลงสากล ซะด้วยสิ ( จะหาว่าแรดก็เอาเหอะ .. แต่ทุกวันนี้ยังซาบซึ้งในบุญคุณ ของเพลงสากลอยู่นะ เพราะถ้าไม่ฟังมาตั้งแต่ มอปลายแล้วล่ะก็ ..ป่านนี้คงยังฟังฝรั่งเค้าพูดกันไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลยล่ะม้างเนี่ย)
มันก็เลยเป็นที่มาของซีดีทั้งหมดนี่แล ซื้อดะ แรกๆก็ซื้อแค่ที่ชอบและออกใหม่ๆ หลังๆนี่เจอแหล่งมือสอง ก็เริ่มหาของที่เคยมีเทปอยู่แล้วที่บ้านมั่ง หาอัลบัมเก่าๆ ของศิลปินที่ชอบมั่ง มาเก็บไว้ หาเจอบ้างไม่เจอบ้าง ก็สุดแล้วแต่ดวง
รวมไปรวมมา เอาเฉพาะที่อยู่ที่นี่ ก็ราวๆ 240 แผ่น ... เอาเฉพาะที่นี่ก็แล้วกัน ไม่นับรวมกับที่กรุงเทพ อีก... เยอะเหมือนกัน ไม่เคยนับแฮะ ...
ศิลปินที่ชอบน่ะเหรอ ..เอิ่ม ... ฟังหมดนะ ฟังหมด แต่ที่ฟังบ่อยๆหน่อยก็คง
KoRn/SlipKnot/Incubus/Linkin Park / L'arc~en~CieL /Jason Mraz/ System of a Down/ SiLLy Fools/Prodigy
ก็คงราวๆนี้แหละเน้อะ .....
อืมม... พอว่าถึงเรื่องเพลง ..ก็อดคิดไปนั่นไปนี่ไม่ได้
เพลง
คงไม่ใช่แค่สุนทรียภาพ
คงไม่ใช่แค่หน้าตานักร้อง( แหง ล่ะ ไอ่พวกที่ฟังแต่ละคนไม่ควรเสพสื่อด้วยจักษุเด็ดขาด)
คงไม่ใช่แค่การฟัง เมโลดี้ หรือ เนื้อหาดีๆ
แต่หลักๆแล้ว .. มันคือ สิ่งที่บ่งบอก " ความทรงจำ" ในชีวิต
ใช่แล้ว นายวรฤทธิ์ใช้ เพลง เป็นตัวเก็บความทรงจำในแต่ละช่วงเวลาของชีวิต ซีดี แต่ละแผ่น เพลงแต่ละเพลง สำหรับเขาแล้วจึงมีความหมายมากๆ เพราะมันทำให้เขานึกไปถึง ความทรงจำที่ผ่านๆมาของเขาได้เป็นฉากๆ
เห็นภาพมั้ยเนี่ย ..
ยกตัวอย่างซะหน่อยก็ได้อ่ะ ...
อย่างเช่น
ถ้าเพลง ไม่ ของ SF ดังขึ้นล่ะก็ เขาจะนึกไปถึง วันเวลาที่นั่งปั่นโปรเจค แคมปัส อยู่ที่ หัวหอม ในปีนั้น ประเทศไทยหนาวมาก ถึงกับต้องหยิบเสื้อหนาวหนาๆมาใส่ แล้วไปนั่งอาบแดดหน้าคอรทบอลที่คณะ
ุถ้าเพลง ก่อนตาย หรือ รักเขาให้เท่ากัน ของ Big ass ดังขึ้นแล้วล่ะก็ เขาจะนึกถึงช่วงเวลาทำทีสิสที่สตูดิโอ ในทันที โดยเพลงนี้เป็นเพลงชาติ ที่ถ้ากระหึ่มขึ้นตอนตีสาม แล้วล่ะก็ทุกคนจะลุกพรุบ ขึ้นมาพร้อมกัน แล้วร่วมกันร้องเพลง และจุดไฟแชคไปด้วย
ถ้าเพลง Linkin parkชุด Meteora ดังขึ้นมา เขาจะนึกได้ทันทีว่า อ่อ กำลังทำงานอยู่ที่ Belt โดยพึึ่งย้ายที่นั่งใหม่ ช่วงๆนั้น เล็ก กับ ชุ ยังอยู่ฮ่องกงอยู่เลย และเป็นช่วงที่ SARS กำลังระบาด ผู้คนหวาดกลัว...
ถ้าเพลง SwitcH ของ Will smith ดังขึ้น ก็คงทำให้เขาหวนนึกไปถึงช่วงชีวิตบัดซบที่กลับเมืองไทยช่วงแรกๆเมื่อปีก่อน
จำได้ว่า เที่ยวกลางคืน14วันติด แล้วไปที่ไหน มันก็เปิดเพลงนี้!! แถมยังมีคนเต้นตามมิวสิกอีกตะหาก!!!
หรือถ้าเพลง You're not alone หรือ Everybody's changing ดังขึ้นแล้วล่ะก็ ...
หรือถ้าเพลง Better together ของ Jack Johnson ดังขึ้นแล้วล่ะก็ เขาจะนึกถึง ... นึกถึง ...... ..
(เอ๋า ... ว่าจะไม่เขียนเรื่อง รัก ประโลมโลก ละนะเนี่ย... เค เค เค ผ่าน ผ่าน)
อืม มันก็ราวๆนี้แหละ พอจะเห็นภาพกันมั้ยครับ
เพียงเท่านี้ ....
เพลง จึงไม่ใช่แค่เพลง แต่มันมีอะไรมากกว่า เพลง
คราวหน้า .. จะมาว่าถึง
...อะไรดีล่ะ ....เอา เสื้อผ้า มั่งดีกว่า
เน้อะ
ว่าแต่ว่า ...
ถ้าท่านที่กำลังนั่งอ่านอยู่ แล้ว ได้ยินเพลงที่กำลังดังอยู่ในขณะที่ท่านนั่งอ่าน
หวังว่า วันข้างหน้า
ถ้าเพลงนี้ดังขี้น ท่านๆคงจะนึกถึง วันที่นั่งอ่านบลอกนี้ และเจ้าของบลอก คนนี้ บ้างไม่มากก็น้อยนะครับ 
