บลอกชุดนี้เป็นชุดของปีก่อนที่ไปพำนักทำงานอยู่ที่เซี่ยงไฮ้อยู่สามเดือนนะครับเชิญอ่านได้ตามอัธยาศัย
____________________________________________________________
" เจรสสส แม่นนนน !!! "
เป็นคำอุทานคำแรก ที่ออกจากงวงช้างที่สนามบิน ปูดง .... อันเนื่องมาจาก คนเยอะสัด ตามทางเดินไป อิมมิเกรชั่น ... ฮ่วย แม่มม จะคนเยอะไรนักหนาเนี่ย เมืองอื่นไม่มีที่ไปแล้วเร้อะ
แต่แล้วก้ได้รับรู้ว่า ที่คนมันคับคั่งนักหนาเนี่ย เพราะ ไอ่ ตม มันทำงานช้านั่นเอง เมิงจะตรวจไรของเมิงนักหนาาาาา แค่พาสปอรต กับใบคนเข้าเมืองเนี่ย .... เค้าไม่เข้าบ้านเมืองเมิงมาโดดบังจี้จัมพ์ขโมยของแบบ MI 3 กันทุกคนหรอกโว้ยยย .. ซักคนจะมีรึเปล่ายังไม่รู้เลย ...
โอเค ข้ามไป เดี๋ยวจะยาวตามประสาคนขี้บ่นวัยทอง.... วัยรุ่น!!
ก็กำลังจะผ่านชีวิตอาทิตย์แรกในเซี่ยงไฮ้ไปแล้ว ที่ประสบพบเจอจะว่ากันไปเป็นข้อๆเลยละกันตามหลักปัจจัย4 ที่ไม่มียารักษาโรค
- ว่ากันด้วยเรื่อง ภาษา .... : ออกไปนอกออฟฟิศเท่านั้นแหละ .. ภาษาปะกิด ที่ว่ากันว่าเป็นภาษาสากลนั้น กลายเป็น หมัน ในฉับพลัน ... เหมือนภาษาของประเทศโลกที่ 3 ที่พูดจริงๆว่าภาษาไทยอาจจะมีประโยชน์มากกว่าเสียด้วยซ้ำในที่นี้เพราะ อย่างน้อยโทนเสียงในภาษาไทย ก็ยังมีถึง 5 โทน ทำให้เกิดจังหวะทำนอง ที่ถ้าพูดกับมันก็คงเสนาะหูกว่าเป็นไหนๆ ... โดยเฉพาะถ้าเวลาด่าแล้วไม่อยากให้มันฟังรู้เรื่อง ก็ด่าเป็นภาษาไทยก็มันปากกว่าเย้อะะะะ อ่ะนะ
- ว่ากันด้วยเรื่องของกิน .... : เวรกรรม กำเวร ... อาหารมื้อแรกทันทีที่มาถึงนั้น ..ไม่ใช่อาหารจีน แต่กลับเป็นอาหารญึีปุ่น .... และถึงกระนั้น ตอนนี้ผ่านไป5 วันแล้ว 90% ของอาหาร ก็ยังคงเป็นอาหารญี่ปุ่น!! ทำไม น่ะเหรอ ... ทำไม ... ก็เพราะ สั่งไม่ได้ไงเล้าาาาา!!! เมนูจีนทั้งนั่น ภาษาปะกิดก็ไม่พูดกัน แล้วกรูจะสั่งอารายได้!! .. จริงๆก็คงยังไม่ผิดอะไร เพราะก็ยังไมไ่ด้มีเวลาสำรวจสถานที่โดยรอบซักเท่าไหร่ อาหารกลางวันส่วนใหญ่จึงเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นข้างล่างตึกนั่นเอง เพราะสั่งง่าย มีรูปให้ดู และ คนไม่เยอะ ... รวมถึง .... เด็กเสริฟ นั้น หมวย ได้ขาดใจมากๆ ( ...แหะ ... ล้อเล่นนนน ) มาอยู่ได้ 5 วัน กินจะครบทุกเซตอาหารกลางวันละเนี่ย ทั้งเซต ซาชิมิ ซูชิ เทอริยากิ เทมปูระ อุด้ง .... เอ้า สรุปนี่อาทิตย์แรกนี่เราอยุ่เมือง เซี่ยงไฮ้โตะ ใช่มั้ยเนี่ย!! หวังว่าอาทิตย์หน้าคงหาอาหารจีนหร่อยๆกินได้มั่งละล่ะ
- ว่ากันด้วยเรื่องที่อยู่ และ เครื่องนุ่งห่ม ..... : ก็อยุ่อพารทเมน ของออฟฟิศอ่ะนะ ที่อยุ่ไกลจากออฟฟิศราวๆ แทกซี่่ 10นาที รถไฟฟ้า 20นาที( รวมเดิน) และ เดิน 40-45 นาที ... ยังไม่ได้ลองรถเมล์เลยเพราะตื่นมาไม่ทันซะที ที่อยุ่ก็เป็นห้องรวม 3 ห้องนอน มีคนจับจองไปแล้ว2 ที่เหลือห้องเล็กสุด ก็.. เป็นของอีเบียร์นี่แหละ ที่เหลือก็ห้องรับแขกที่ไม่มีคนใช้ กับห้องน้ำ และ ครัว อืมมม ระบบอินเตอร์เนตน่ะเหรอ...ฮาฮาฮา ... ขอเรียกว่า ทาก ก็แล้วกัน เพราะมันยังเป็น 56k modem อยู่เลยน่ะ ... ส่วนเรื่องอากาศเย็นใช้ได้แฮะ ฝนตกอีกตะหาก .. นี่กะว่ามาแล้วจะ ชิลๆ เลยแบกมาแต่เสื้อยิดบางจ๋อย .. เหอๆ ไม่น่าเลยกรู
- ว่ากันด้วยเรื่องของออฟฟิศ .... : โอ้ว แม่เจ้า ช่างหรูหราที่สุด แตกต่างกับฝั่งฮ่องกงอย่างลืบลับ .. ออฟฟิศที่นี่ อยู่ตึก Timesquare ใจกลางย่าน ธุรกิจ ที่เรียกว่า People square นั่นเอง แถมชั้นบนสุดอีกตะหาก .. มีดาดฟ้าให้ไต่เล่นเป็นของตัวเองซะด้วย !! เหมาทั้งชั้น เดินได้โดยรอบ ..โอววว แต่ .. แต่ ... แต่อีเบียร์ ยังไม่มีโต้ะเป็นของตัวเองเลยแฮะ - -' ได้แต่เป็นตั้กแตน หอบหิ้วเมียไปตามโต้ะชาวบ้านไปวันๆ ...ดีนะเนี่ย เอาเครือ่งสร้างระบบอินเตอร์เนตไวรเลส ส่วนตัว หรือที่เค้าเรียกว่า Apple airport express มาด้วย .. อุแหม่ มันช่างมีประโยชน์จริงๆ เจ้าประคุณเอ๊ยยยย .. จับๆจ้องๆอยู่ตั้งนาน รู้งี้ซื้อตั้งแต่วันแรกที่อยากได้ซะก็ดี ฮ่วย... ก็เป็นว่า กลางวันจะใช้เนตเร็วปรู้ดปร้าด ได้นั่นเองนะจ้ะ
- ว่ากันด้วยเรื่องจิตใจ .. : เหงาจัง
รู้สึกเหมือนย้อนกลับไปตอนมาฮ่องกงใหม่ๆเลยแฮะ .. อยู่คนเดียว เดินคนเดียว หลงๆ เป๋อๆ อยุ่คนเดียว .. และแลัว ตอนนี้ ไอพอด ก็กลับมามีบทบาทกับชีวิตอย่างมากมายอีกครั้งหนึ่งจนได้
หวังว่าอาทิตย์หน้าอะไรๆคงดีขึ้น หลังจากที่ได้สำรวจพื้นที่ไปอีกซักหน่อย ..
เวง..ลืม อาทิตย์หน้าต้องไป เทียนจิน กับ ปักกิ่ง นี่หว่า ... อืม ไปท่องเมืองอื่นดูก่อนละกัน มีเวลาท่องเซี่ยงไอ้ อีกตั้ง2 เดือนกว่าๆ ...
ฮือออ ไม่อยากอยู่แล้วอ่ะ เป็นครั้งแรกที่อยากกลับฮ่องกง ... ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ว่าจะเริ่มเห็นฮ่องกงมันมีคุณค่าและความหมาย แบบนี้
แต่ ..อยากกลับเมืองไทยว้อยยยยย
เจรสสส แม่นนนน !!!
