c o o l b i e Я e

หรือเอาเข้าคำพูดติดปากที่ว่า ชอบคนเลว รักคนดี แต่งคนรวย มันก็ตรงกับสายงานกันเห็นๆเลยนะเนี่ย
แล้วก็คงเป็นจริงอยู่วันยันค่ำ
ยืนยันได้ว่าผู้ชายมอปลายส่วนใหญ่ก่อนที่จะฝนดินสอเพื่อจะเลือกคณะถาปัดนั้น จะต้องมีแนวคิดผิดๆ ส่วนนึง ไม่ว่าจะ ลึกๆ หรือ ประเจิดประเจ้อสัดๆ ว่า
ถ้าเข้าถาปัดเนี่ย มันแนว มันเซอ มันติ้ดสสสฺ มันเท่

มัน ......
เอ่อ ... หญิงเค้ากรี้ดดดด โว้ยยย


วะฮะ ฮะ

อย่างประเจิดประเจ้อ ...คุณวรฤทธิ์ ก็เคยคิดแบบนั้น!!!


ผ่านปีหนึ่งไป .. หญิงกรี้ดเด็กถาปัดจริง

ปีสอง ... หญิงก็ยังคงกรี้ด จริง

ปีสาม...

ปีสี่...

ปีห้า ... ก็ยังคงกรี้ดอยู่ไม่เสื่อม





แต่ ... ทำไมเค้าไม่เอาไอ่พวกนี้กันซะทีวะ
นั่นสิ ทำไม

---

ประเด็นนี้เป็นประเด็นที่เมื่อเด็กถาปัดรวมตัวกันเกิน 3 คนบนร้านเหล้าเมื่อไหร่ ก็ยังคงเป็นประเด็นยอดฮิตที่นำมาเปิด มาถก กันได้เสมอๆ ทุกยุค ทุกสมัย
พวกเราเคยสรุปคร่าวๆได้หลายเหตุผลหลักๆดังนี้

1 เวลา : ใครๆที่มีเพื่อนอยู่ถาปัดคงรู้ว่าเวลาปั่นโปรเจคเนี่ย
ไอ่พวกนี้มันไม่ทำไรหรอกนอกจากนั่งปั่นงานของมัน ยิ่งช่วงใกล้ๆส่งฝันไปเถอะว่าจะยอมทำอะไรมากกว่านั่งทำงาน และส่วนมาก มนุษย์พวกนี้จะเป็น ค้างคาว มีชีวิตในเวลากลางคินเท่านั้น เวลาที่เหลือจะ นอน นอน และ นอน .... เมือเป็นฉะนี้แล้ว ก็จะโดนหญิงตัดคะแนนไปหนึ่งดอกทันที

2 การแต่งตัว : ซกมก กับ ติสต์ ต่างกันแค่เส้นยาแดง... แต่ส่วนมาก เค้าจะมองกันว่าพวกเราติสต์นะ .. ซึ่งจริงๆมันก็ซกมกและโสโครก น่ะแหละ ฮาฮา แต่สรุปแล้วก็นั่นแหละ ใครจะมาทนกับไอ่พวกโสโครกได้ล่ะ จริงมั้ย แต่ก็ไม่แน่นะ เดี๋ยวนี้เดินๆไปไหนก็เจอแต่ เด็กถาปัดเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด โดยไอ่พวกนี้มันเรียกตัวเองว่าเด็กแนว ชิชะ.. มันต้องคิดนอกกรอบ แต่งตัวเหมือนๆกัน ไว้หนวดเล็กน้อยพองาม ไม่ว่าจะวิดวะ เสดสาด หรือเด็กคณะไหน เดี๋ยวนี้มันก็แต่งตัวพิมเดียวกันหมด หยั่งกะปั้มมาจากแท่นเดียวกัน ทั้งๆที่จริงๆแล้วเนี่ย เคยรู้มั่งรึเปล่าว่าไอ่การแต่งตัวแบบนี้เนี่ย มันเพราะอะไร ... มันมาจากความซกมกของพวกเราตะหาก ไม่รู้จะมาแต่งซกมกตามกันทำไม เวลาแต่งตัวก็เยอะแยะ ไม่ต้องอดหลับอดนอน แล้วรีบๆแต่งตัวออกมาเรียนหรือมาส่งงาน แบบพวกเราๆซะหน่อย หรือบางทีไม่ได้แต่งด้วยซ้ำ ชุดเดิมตั้งแต่ สี่ห้า วันก่อน ฮาฮา ... โดนตัดคะแนนไปอีก1 ดอก

3 แนวคิด : เอิ่ม ... เอาแต่ใจ ไร้สาระ ประหลาด ก็แล้วแต่จะนิยามกันก็ละกันนะ จริงๆแล้วเนี่ย คาดว่าคนส่วนมากก่อนที่จะคิดเข้าคณะนี้มันก็คงเป็นแบบนี้อยู่แล้ว และได้ถูกปลุกสัญชาตญาณดิบขึ้นมาอีกครั้ง ตอนมาเข้ามหาลัยนี่แหละ บ่มเพาะกันไปอีก 5 ปี จนคลอดมนุษย์พันธุ์นี้ออกมาสู่สังคมกันอยู่ทุกวันๆ มันก็มีเหตุผลของมันนะ ที่ทำไมพวกเราๆ ต้องพยายาม และ หาวิธีคิดทีี่แตกต่างจากชาวบ้าน เพราะว่า ถ้าเราไปก้อบปี้งานใครแล้วล่ะก็ มันจะกลายเป็นความอัปยศอดสู ถูกเพื่อนๆรุมแขวะ อาจารย์รุมประนาม ในทันที พวกเราต้องเป็นผู้สร้างเทรนด์สิ ไม่ใช่ไปตามเทรนด์ชาวบ้านเขา ... และที่ลืมไม่ได้เลยคือ พวกเราเป็น ลูกอีช่างติ เจอไรไม่ได้หรอก ด่าไว้ก่อน มีข้อดีไม่มองหรอก จะต้องหาข้อเสียและเอามาด่า ซึ่งจำกัดความได้ง่ายๆว่า ปากหมา นั่นเอง .. เมื่อเป็นฉะนี้ ใครเข้าจะมาทนกับพวก เอาแต่ใจ คิดอะไรประหลาดๆ ไม่ยอมชาวบ้าน และ ปากหมา อย่างพวกเราๆล่ะจ้ะ ... มันต้องโอนอ่อนผ่อนตาม สุขุมรุ่มลึกสิ ...ก็ เอาไปอีก 1 ดอก

4 จน : ฮาฮา จบออกมาทำงาน เงินเดือนน้อยนิด นับหัวมาเลยดีกว่าว่าคนจบถาปัดจะรวยกันซักกี่คน ถ้าไม่ได้กินใบบุญพ่อแม่มา ... อันนี้ตัดไปหลายดอกเลย

5 กวนตีน : กวนตีน ..... คงไม่ต้องนิยามอะไรมาก ...

---

นั่นแหละเมื่อสรุปได้ห้าข้อ ทำให้พวกเราได้ตระหนักว่า ความเชื่อสมัยวัยเด็กมันไม่ได้เป็นจริง จริงๆ ด้วย คงคล้ายๆกับที่เคยเชื่อว่า ถ้าดึงจมูกทุกวันจมูกจะโด่ง นวดหน้าอกทุกวันจะทำให้ใหญ่ขึ้น มีจระเข้อยู่ในสระน้ำหน้าโรงเรียน จะบินได้ถ้าเข้าตู้โทรสับ ผูกผ้าแดงที่คอ แล้วเอากางเกงในมาใส่ข้างนอก

… เมื่อเป็นเช่นนี้

ถ้าลูกหลาน พี่น้อง ของท่าน เกิดจับปากกา ดินสอสี มาขีดๆเขียนๆ เล่นไปมา
ขอได้โปรด ตบ กบาล ให้แยก เอาเครื่องคิดเลขยัดใส่มือแทนดินสอที่กระเด็นออกมา แล้ว ช่วยเอาความคิดถูกๆ ไปโบ้ะใส่กบาลที่แยกออกนั้นด้วยนะครับ

จะได้ช่วยให้พวกเข้าเหล่านั้น รู้แจ้งเห็นจริงซะทีนะ

แต่เดี๋ยวก่อน ..

นอกเสียจากว่า ถ้าพวกเขาเหล่านั้น

หน้าตาดี

และ

มีิเงินเหลือใช้


..ขอให้ปล่อยวางเหตุผลที่นายวรฤทธิ์ได้บอกไว้ข้างต้นทั้งหมด ไปไว้ข้างๆได้เลย เพราะมันจะไม่เกิดขึ้นกับเขาเหล่านั้นแน่นอน ...

---

เฮ่อ ชักเริ่มแก่ เริ่มบ่นถึงเรื่องวัยเด็ก ซะละ

ตายๆๆ

คราวหน้ามีสาระแนน่นอน

ข้อย ข่อน เฟิม

---