วันนี้ชาวกะเหรี่ยงแต่ละหน่อเหนื่อยล้าจากการแบกขาตั้งกล้องวนเวียนไปมา
แล้วก็ทราบดีว่าในวันรุ่งขึ้นพวกเขาจะต้องมีภารกิจถ่ายกลางคืนอีกรอบ

วันนี้จึงตกลงว่าจะทำตัว ชิ้ว ฉิ่ว กัน โดยการลดภาระขาตั้งกล้องออกไปโดยถ้ากลางคืนอะไรจะเกิดก็ช่างแม่งมัน

ฮาฮา

อะไรๆทำท่าเหมือนจะดี แพลนกันไว้อย่างแนบเนียนว่าจะไปตลาดปลายามเช้า เพราะได้ข่าวว่าสายไปมันจะได้ยลแต่เกล็ด ได้ดมแต่กลิ่น
จึงตั้งเป้าว่าจะต้องตื่นเจ็ดโมงมาย้ายที่พักกันเสียก่อนเพราะอยู่ที่ใดนานกว่าสองวันไม่ได้ เพราะหิดจะขึ้น ...

และแล้ว ด้วยอาการเหนื่อยล้าจากเมื่อวาน
กะเหรี่ยง ต ตื่นก่อนด้วยอาการงัวเงียพร้อมเดินมาดูนาฬิกา
กะเหรี่ยง บ. ที่ยังสลึมสลือก็โพล่งไปว่า "กี่โมงละวะ"
กะเหรี่ยง ต หยิบนาฬิกาของกะเหรี่ยง อ ขึ้นมาดูแล้วตอบออกมาทันใดว่า"หกโมง เพ่"
ทุกหน่อก็เลยทำนิ่งเสียตำลึงทองนอนกันต่ออย่างสบายใจเฉิบ
นมาอีกทีก็ราวๆเจ็ดโมงครึ่งตามนาฬิกาของกะเหรี่ยง อ...

ทันใดนั้น กะเหรี่ยง อ. ก็ได้ตื่นแล้วบอกว่า
" เพ่ นาฬิกาผมไม่ได้ตั้งเวลาให้เข้ากับมหานครโตเกียวครับเพ่ "
อ่าว ชิหาย...

เลยเลทไปชั่วโมงซะงั้น

กว่าจะได้ละเลียดขัดสี กระเตงของย้ายที่พัก ไปถึงตลาดปลาก็กว่าสิบโมง - -'

สรุปวันนี้ก็ต้องตัด วัง ออกไปหนึ่งโปรแกรมในทันใด

วันนี้ก้ได้ไปหลายที่ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ... วันนี้กะเหรี่ยง บ. ได้รู้จัก"ชินจุกุ" จริงๆเสียที
หลังจากที่คราวก่อนนางสาว(แก่) จ. นำไปเดินแค่หมุน ตู้หยอดไข่คิกขุกรุ้กกรุ ซะงั้น แล้วก็มาบอกกะใครเสียดิบดีว่าไปมาแล้ว.. แต่จริงๆยังไม่ถึง!!

เอ้ มารับชมกันครับว่าเหล่ากะเหรี่ยง"ไม่มีขา" จะทำอย่างไรกัน แล้ว ชินจุกุ ที่แท้จริงเป้นอย่างไร

;)

visit :: Tsukiji , Marunouchi , Tokyo station , Tokyo international forum , Ginza , (Real) Shinjuku