มาต่อกันที่ครึ่งวันหลังดีกว่า

หลังจากเสร็จจากการ ดูดอก แล้ว เหล่านักเรียนใจดีก็ยังได้พาเหล่ากะเหรี่ยงไปเยี่ยมชม " โอ ได บะ " กันต่อถึงที่เลยทีเดียว ...

แต่ก็นะ...เปลี่ยนรถไปห้าสายกว่าจะไปถึง - -'

โอไดบะ สำหรับท่านๆ หรือ คู่รักชาวญี่ปุ่นแล้ว เค้าว่ากันว่ามันเป็น ที่เดทยอดฮิตของชาวโตเกียว
แต่ในความรู้สึกของผม.... เอิ่ม.... ถ้าผมจะต้องพาคู่รักไปเดท คู่รักจะต้องได้ยินคำคร่ำครวญ บ่น ก่นด่า ตลอดระยะเวลาในการเดทแน่ๆ
เพราะอะไรน่ะเหรอ...

"รก" ไง

รกชิหาย ... อะไรมันจะรกได้ขนาดนี้

เดินไปทางไหนก็เจอ element ทั้งโกลเด้นเกท ทั้งเทพีเสรีภาพ ดาบเอกซคาริเบอร์ กงล้อนรก สะพานจกเปรต ไหนจะตึกอีกหลายตึกที่ เหวอๆ... เอ้อเหอ...
เหมือนกับคนวางผังมันไม่ได้มี guide line กันเลยสำหรับอาคารหรือของที่จะทำ
มีอะไรกรูจับหว่านลงไปให้หมด ให้เมิงไปเดินกันเอง เดินไปเจออะไรก็ตามนั้นแหละ
...ไปๆมาๆกลายเป็นว่าสิ่งที่ประทับใจเพียงสิ่งเดียวจากโอไดบะนั้น ไม่ใช่สะพาน ไม่ใช่กงล้อ ไม่ใช่อาคาร (ที่แน่ๆ ไม่ใช่เทพีเสรีภาพ -*-) แต่มันเป็นเกาะสามเกาะริมน้ำ ที่ไม่รู้ว่าเค้าจงใจเก็บไว้ หรือไม่ อย่างไร... แต่ก็เอาเหอะ มันดูดีที่สุดในย่านนี้ละครับในสายตาผม

ง่ะ ว่าจะไม่บ่นละนะ

ฮาฮา

ความประทับใจของโอไดบะในสายตาของกะเหรี่ยง บ. นั้น ไม่ได้แม้แต่เสี้ยวของโยโกฮาม่า
http://coolbiere.multiply.com/photos/album/25
ที่ดูคลาสสิก และ ลงตัว กว่าเยอะ ทั้งในด้านวางผัง ชั้นเชิงในการนำของเก่ามาใช้ทั้งเป็น element ทั้งเป็น function หรือการนำของใหม่ไปวางก็วางได้อย่างไม่เคอะเขิน กลมกลืนลงตัวกับของเก่าที่เก็บไว้อย่างที่สุด การวางแกน เจาะช่องเปิดของตึก ก็ทำได้อย่างดี ดูคิดมาแล้วว่าจะเปิดไปเจออะไร และสิ่งที่เจอนั้นส่งต่อไปยังที่ไหน
หรือแม้กระทั่งการคุม theme ของอาคาร ทั้งสี และ แบบ ให้สอดคล้องกัน นั่นก็ประทับใจ.... สรุปว่าประทับใจไปหมดนั่นแหละ ยิ่งท่าเรือสุดซิ่งที่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

เอ้า ชักพล่ามชักจะยาว T T

เชิญชมรูปกันดีกว่าครับ
;p

ปล. เซตนี้แต่งรูป เร่งสี เร่งวุ้น ตามใจฉันนะครับ
เพราะกลับไปดูอัลบัมเก่าๆแล้วรู้สึกว่า..ทำไมพักหลังๆทำรูปเป็น pattern จริงๆ
ดูไร้ซึ่งจินตนาการโดยสิ้นเชิง เหมือนพอเริ่มอ่านนั่นนี่จากเวบถ่ายรูปทั่วไปแล้วก็เอามากดดันตัวเองว่าต้องแบบนั้น แบบนี้ ...
ยังหัดประยุกต์ใช้ไม่พอจริงๆด้วย ... เอ้า.. ลองกันต่อไป
ฮ่ะะะะ!! ไฟ โต้ะ