ขอบอกว่า ตื่นเต้นจัดๆ

วันนี้จะได้ขึ้นรถไฟเร็วเท่า ความหวัง!!

กรั่กๆๆ

เร็วเสียง(Kodama) ... ไม่!!
เร็วแสง(Hikari) .... ช้าไปไอ่น้อง!!

มันต้องเท่า ความหวัง(Nozomi) เท่านั้น!!

ฮาฮาฮา

ความรู้เพิ่มเติมหาได้จาก http://en.wikipedia.org/wiki/Shinkansen นะจ้ะ
วันนี้เป็นวันที่สองกะเหรี่ยงจะเดินทางไปเกียวโตกัน

ยังตื่นเต้นไม่หายว่าชีวิตนี้ได้ขึ้น ชินคันเซน กะเค้ามั่งแล้ว ดีใจจริงๆ
สองกะเหรี่ยงตื่นเช้ากว่าปกติในวันนี้กะว่าไม่ให้พลาดรถด่วนขบวนความหวังแน่นอน
(ไม่งั้นเสียตังฟรี ...​แพงแสดดด - -')

เรื่องราวมิได้มีเท่านี้ เนื่องด้วยจากปากคำนางสาว(แก่) จ. นั้นได้บอกว่าจากโตเกียวนั้นห้ามนอนจนกว่าจะผ่าน เม้านท์ ฟูจิยามา

อ่ะฮ่าาาา ด้วยความตื่นเต้นว่านอกจากชีวิตนี้จะได้นั่งรถไฟชื่อดังแล้วยังอาจได้เห็นภูเขาไฟขื่อก้องโลกอีกด้วย
พอขึ้นรถก็นั่งทันทีทางฝั่งซ้ายเพราะที่นั่งถูกจองโดยเครื่องขายตั๋วมาอย่างดิบดี

ทันใดนั้น คุณยายแก่ใจดีก็มานั่งข้างๆ กะเหรี่ยงจ่าฝูงก็ได้ถามทันทีว่า

ฟูจิยามะ? (พร้อมโบกไม้โบกมือท่าภูเขาเลากา)

คุณยายพ่นภาษาที่พวกเราฟังไม่ออก แต่ยังพอเดาได้จากมือที่ชี้โบ้ชีเบ้มาว่า
มันอยู่ทางขวา!!

อ่าว ชิหาย ทำไงดี

เห็นที่นั่งว่างๆอยู่สองแถวเลยกะว่า เอาวะ เดี๋ยวให้รถมันวิ่งออกบ้านนอกก่อนแล้วค่อยย้ายละกัน.... ปรากฏว่ารถจอดที่ อูเอโนะแล้วได้รับคนขึ้นมาอีกระลอกทำให้เต็มทั้งตู้

- -'

ทำยังไงดีล่ะทีนี้ ... กะเหรี่ยงจ่าฝูงเริ่มเครียดแล้วลุกไปที่ตู้สูบบุหรี่ในทันที
ขณะเดินผ่านช่องว่างระหว่างตู้นั้นก๊พบว่า... ฮัดช้าา มันมีหน้าต่าง!!

สองกะเหรี่ยงก็ได้ยินจับจองคนละบานทางด้านขวานับตั้งแต่นั้น
จกรูปรัวกันเป็นปืนกล พนักงานรถไฟเดินผ่านไปโค้งไปสามสี่รอบพวกเขาก็ยังไม่ท้อถอย ปักหลักกันอยู่ ณ ที่นั้น โดยมิหวั่นเกรงว่าขาจะหมดเรี่ยวหมดแรง

ยันผ่านไปถึง นาโกย่า..

กะเหรี่ยงลูกฝูงได้เข้ามาถามว่า... เพ่ๆ มันเลยยังอ่ะ
กะเหรี่ยงจ่าฝูงตอบอย่างมั่นใจว่า เฮ้ยย ยังดิ จากการระลึกชาติมันต้องเห็น


ก่อนสิว้าาา

(หารู้ไม่ว่า หมอกมันลงไปครึ่งฟ้ามาตั้งแต่เช้า...)

คนเริ่มทยอยเดืนมายืนออที่เพื่อที่จะรอลงรถ กระทาชายนายหนึ่งได้เดินผ่านมาเข้าทางคำถาม กะเหรี่ยงจ่าฝูงเลยถามพร้อมทำท่าเดิมว่า
" ฟูจิยาม่า "
กระทาชายตอบภาษาที่ยังคงฟังไม่รู้เรื่อง แต่น้ำเสียงปนขำ ระคนหัวเราะร่วน พร้อมมือไม้ประกอบที่สามารถคาดเดาได้ว่า

มันเลยมาแล้วโว้ยย ไอ่กะเหรี่ยงดอยยยย !!!

- -'

สองกะเหรี่ยงเซ็งไปตามๆกัน คอพับคออ่อนหมดอารมณ์จกรูปทั้งปวงเดินกลับไปนอนที่ตู้รถทันที

มาถึงเกียวโต ก็บ่ายแก่และฝนพรำ ได้แต่เดินเข้าไปหาที่พักแล้วก็เดินแถวๆนั้นเนืองจากกะเหรี่ยงจ่าฝูงง่อยแดรกทันทีเพราะไม่เคยมาเช่นกัน ได้แต่รอว่าท่านไกด์ผู้ใจดีจะเลิกเรียนแล้วมาชี้ทางสว่างได้ตอนไหน...

ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดขอเชิญรับชมได้ ณ บัดนี้ จ้ะ

;)

visit :: Shosei-en Garden, Higashi-Honganji Temple, Nishi-Honganji Temple, Toji Temple, Kyoto Station, Dongiri Bashi